Heksagram 12: Zastój (否) — a Tzolkin
Heksagram 12 Zastój (否 pǐ) w I Ching a Tzolkin: Niebo nad Ziemią bez połączenia. Odpowiada kinom 45–48 — od Węża do Gwiazdy, motyw końca i wycofania.
否 pǐ · Zastój
Zastój (否, Pǐ) to heksagram zerwanej łączności — Niebo nad Ziemią, ich energie rozchodzą się zamiast się mieszać. Źli ludzie nie wspierają wytrwałości szlachetnej osoby, wielkie odchodzi, małe nadchodzi. To obraz czasu stagnacji, w którym mądrość polega na wycofaniu się i oparciu na wewnętrznej wartości, a nie na forsowaniu działania wbrew prądowi.
W systemie Kodonów Argüellesa heksagram 12 odpowiada kinom 45–48 kalendarza Tzolkin: czwórce sygnatur od Czerwonego Węża (Siła Życia, ton 6) przez Białego Łącznika Światów (Śmierć, ton 7) po Błękitną Rękę (Spełnienie, ton 8) i Żółtą Gwiazdę (Elegancja, ton 9). To, co I Ching opisuje jako blokadę, Tzolkin czyta jako przejście przez śmierć starej formy — pieczęć Łącznika Światów wprost niesie temat końca — zanim Ręka i Gwiazda pozwolą zamknąć fazę spełnieniem i elegancją.
Zestawione obok siebie, obie mapy nie dowodzą wspólnego mechanizmu, lecz wskazują tę samą postawę: gdy przepływ ustaje, właściwą odpowiedzią jest wycofanie się do wnętrza, nie walka z zastojem.
Wyrok
Zastój. Źli ludzie nie wspierają wytrwałości szlachetnej osoby. Wielkie odchodzi, małe nadchodzi. Czas stagnacji — wycofaj się i zachowaj integralność.
Obraz
Niebo i ziemia nie łączą się: obraz Zastoju. Szlachetna osoba opiera się na wewnętrznej wartości, by uniknąć trudności.