Heksagram 59: Rozproszenie (渙) — a Tzolkin

Rozproszenie (渙, Huàn) to heksagram rozpuszczania sztywnych granic — Wiatr pędzący nad Wodą, obraz wichru rozganiającego lód i mgłę znad rzeki. Osiąga sukces nie przez trzymanie kształtu, lecz przez jego rozpuszczenie: twarda struktura ustępuje ruchowi, a rozproszone elementy odnajdują nowy środek — król zbliżający się do swej świątyni, by scalić lud wspólnym obrzędem.

W systemie Kodonów Argüellesa heksagram 59 odpowiada kinom 233–236 kalendarza Tzolkin. Kwartet otwiera Czerwony Wędrowiec Nieba (Eksploracja, ton 12) i Biały Czarodziej (Bezczasowość, ton 13), domykające poprzednią falę tonów, po czym w kinie 235 rusza nowa fala: Niebieski Orzeł (Wizja, ton 1) i Żółty Wojownik (Inteligencja, ton 2). To dokładnie ten sam ruch: rozpad starej formy przy dopełnieniu tonu 13 i natychmiastowe zawiązanie nowej wokół tonu 1 — rozproszenie jako przedsionek odnowy, nie jej zaprzeczenie.

Zestawione obok siebie, obie tradycje opisują ten sam wzorzec — uczciwie, jako most, nie dowiedzioną tożsamość: to, co się rozprasza, szuka nowego środka, wokół którego może się na nowo zebrać.